Kuğulu’nun Sesi / Sound of Kuğulu
Para için çalmıyor gibidir. Yeterince dinlerseniz şarkılarında bir bütünlük sezersiniz.
————————————————————————————
He doesn’t seem like playing to make money. If you listen to him long enough, you will sense the subjective integrity of his pieces.
Ben de geçen gün İstanbul\’da, Beşiktaş\’ın bir sokağında, hani mahallenin delisi derler ya, öyle biriyle karşılaştım. Bomboş sokakta bir aşağı bir yukarı yürüyüp akordeon çalıyordu. Gayet de iyi çalıyordu. Boş kokakta öyle güzel geliyordu ki sesi… Bence her huzurda mutlaka bir akordeon ezgisi olmalı.
Comment by Ali — February 23, 2007 @ 4:57 pm
Kesinlikle. Bir sokakta keman ya da akordeon sesi duyarsam artık o sokak benim gözümde canlıdır. Sesi vardır, orada yapılan ve paylaşılan bir şeyler vardır. Orada birileri melodileri değil de renkleri kullanıyorsa rengi vardır.
Her gün binlercesi de olsa insanların sadece ikinci vasıtanın durağına gitmek için geçtiği bir sokak canlı olamaz. O sokakta sadece ayakizleri vardır. Bu ayakizleri de hiçbir zaman yanyana değildir.
Misal, o Beşiktaş`taki sokak tek kişiyle canlanmış!
Comment by Baris — February 25, 2007 @ 2:13 am