Nefretten Kazanmak / Achieving Through Hate
“Ne demek hepimiz Ermeniyiz?! Biz Hasan’larız, Hüseyin’leriz.. Hepimiz Türküz!”
Hrant Dink’in ardından atılan “Hepimiz Ermeniyiz, hepimiz Hrant Dink’iz” sloganlarının ardından söylenen bu gibi milliyetçi sözlerin sahipleri; “Hepimiz Ermeniyiz” diyenlerin aslında bunu Ermenilerin acısını paylaştıkları için; “Hepimiz Hrant Dink’iz” derken de aramızdaki sorunun birbirimizi daha iyi tanıyarak, birlikte yaşayarak ve farklar yerine benzerlikleri öne çıkartarak çözülebileceğini düşünenlerin sadece Hrant Dink’le sınırlı olmadığını göstermek için söylediklerini bilmiyorlar mı?
Biliyorlar…
Ama korkuyorlar.
Çünkü nefret başta olmak üzere sadece duygulara hitap ediyorlar.
Farklılıklardan ve nefretten kazanıyorlar.
Suikastten sonra oluşan dostluk havası ise “Anadolululuk” gibi ortak başlık altında toplanılabileceğini gösterdi ve tepki aldı.
Etki.
Tepki.
—————————————————————————————————————
“How can you say that you are Armenian? We’re Hasan, Hüseyin.. We’re all Turk!”
They say these kind of nationalist words to protest the slogans (”We are all Armenian, we’re all Hrant Dink”) used after Hrant Dink. Didn’t you think that owners of these words don’t aware of that the people using these slogans intend to say that they share the sadness of Armenian people and show that Hrant Dink wasn’t the one and only thinking that we can solve problems by knowing each other better, living together and highlighting similarities instead of differences, did you?
They do know…
But they fear.
Because they declaim to feelings only, especially hate.
They achieve through differences and hate.
And the friendships accompanied after the assassination showed that we can come together under a common title as “Anatolian” and caused reaction.
Action.
Reaction.