Yaşa ulan!

Beypazarı gezisinin ardından hemen Tunalı`daki Golden Pub`a koştum. Çünkü bir kaç gün önce hızlıca yapılan bir organizasyonla Freebeer düzenlemeye karar vermiştik. Doğu da sık sık takıldığı bu mekanda bize “dalgıç” kod adlarımızı vermiş ve bu sihirli sözcüğü söyleyenlere %20 indirim yapılmasını sağlamıştı. Yenilerden sadece 3 kişinin olması topluluk için üzücüydü ama yine de “her koşulda her yerde” olduğu gibi eğlenmesini bildik.

Hep “İçkinin su gibi aktığı” derler ancak içki kadar su içemediğimden bu deyimi kullanmıyorum. İçkinin bira gibi aktığı gecenin sonunda “dalgıç” kod adlı indirimli arkadaşları bırakıp AŞTİ`ye doğru demir aldım. Çünkü, bu günlerde -iş arama stresinden olacak- çok sıkılmıştım ve biraz değişiklik gerekiyordu. Metroya inip bilet almak, burada AŞTİ yönünü bulmak, AŞTİ`de peronu bulmak her zamanki kadar kolay olmadı ancak bir şekilde 20 dakika öncesinden koltuğumdaydım.

Sabah saat 4 gibi uyanıp, daha önce geçmediğimi düşündüğüm bir yerde olduğumu sanıp, “Herhalde yanlış otobüse bindim, neyse sabah hallederiz” diyip tekrar yatmam dışında önemli bir gelişme olmadı ve bir baş ağrısıyla süslenmiş lens kuruluğu eşliğinde Antalya otogarına vardım. Hepsi geçti.