Yaşa ulan!

Bu sabah 7`de AŞTİ`deydim. Sen o kadar tişörtle gez, gözünü alan güneşe karşı gözlerini kıs, dalış yap, çadır kur; ondan sonra dön gel yine bu gri şehre.. Eve gelince de kar yağmaya başladı: “Hah dedim, biz de seni bekliyorduk”. Evvelsi gece Olympos sahilinde dalga sesleri arasında uyurken şimdi gıcırdayan yatağa kaldım. “Alışmak mı sevmek mi?” derler ya; yine alışmaya başlayacağım.

Not: Gezi notları şu an geleneksel kağıt üzerinde kayıtlı… Elektronik ortama geçirmek için bir sürü parmak darbesi gerektiğinden hepsini bir günde yapabileceğimi sanmıyorum. Zaman buldukça buraya aktaracağımdır efendim.